Ραφήνα 4.11.2005
Προς τον

Συνήγορο του Πολίτη
Κα Α. Δελλή
Κο Ι. Τουρκοχωρίτη
   Χατζηγιάννη Μέξη 5, 11528, 3ος ορ
   Αθήνα 

Αγαπητέ Συνήγορε του Πολίτη,

Διαβάζοντας τον νόμο 3094 πίστευα ότι η «διαμεσολάβηση μεταξύ πολιτών και δημοσίων υπηρεσιών …. για την προστασία των δικαιωμάτων του πολίτη, την καταπολέμηση της κακοδιοίκησης και την τήρηση της νομιμότητας» όπως ακριβώς αναφέρεται, θα ήταν κάτι παραπάνω από την απλή διαβίβαση εγγράφων. 

Οι διευκρινήσεις που σας απέστειλε, και δεν αντιδράσατε, το ΥΜΕ, στο έγγραφο του 56937/2665/7.10.2005, στην ουσία δεν είναι διευκρινήσεις, αφού τελικά δεν απάντησε στο τι εννοεί απομεμακρυσμένη περιοχή. Το μόνο που έκανε, σύγκρινε την Κύμη από πλευράς «τηλεπικοινωνιακής πρόσβασης» με την νησίδα Ρω.!, την Γαύδο ..! Και αν είναι δυνατόν τα Ίμια…!!! Χωρίς να ξεκαθαρίσει και τι σημαίνει ο όρος «τηλεπικοινωνιακή πρόσβαση» που γράφει, αφού αγνοούν πλήρως το συγκεκριμένο σύστημα επικοινωνίας στην συγκεκριμένη συχνότητα που αιτούμαι (APRS στους 144.800ΜHz) και τον τρόπο που γίνεται αυτή η επικοινωνία, (παρόλο που τους έχω ενημερώσει σχετικά από τον 1/2001) η οποία απευθύνεται κυρίως σε κινητούς σταθμούς, ο δε κοντινότερος σταθμός πρόσβασης που υπάρχει, βρίσκεται στον Υμηττό και φυσικά μόνο από ελάχιστα νότια σημεία της περιοχής της Κύμης, ο δε επόμενος και προσβάσιμος μόνο από τα υψώματα της περιοχής, στην Ρόδο, όταν ευνοούν οι τροποσφαιρικές συνθήκες ηλεκτρομαγνητικής διάδοσης. 

 Αυτό που στην ουσία κάνει το συγκεκριμένο έγγραφο, είναι να μας βγάλει όλους τρελούς, αφού ούτε λίγο ούτε πολύ, μας λέγει, ότι δεν έχει σημασία αν η υπουργική απόφαση γράφει «νησιωτικών ή απομονωμένων ή για μελέτες διάδοσης», και τι καταλαβαίνει ο «αγράμματος πολίτης», αυτοί μεταφράζουν το διαζευκτικό «ή» σε συμπλεκτικό  «και» άρα θεωρούν την έκφραση ως  «νησιωτικών και απομονωμένων ή για μελέτες διάδοσης», μολονότι αν έτσι το ήθελε η υπουργική απόφαση θα μπορούσε έτσι και να το διατυπώσει.  Αγαπητέ Συνήγορε νομίζω δεν χρειάζεται να δείξω την διαφορά των 2 αυτών λέξεων, θα ξέρεις ίσως ότι πάνω στις έννοιες αυτές και την διαφορά τους αυτή, στηρίζεται όλη η ψηφιακή λογική και κατ΄ επέκταση η επιστήμη και η τεχνολογία των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Ενδιαφέρον έχει και η γραμματικο-συντακτική θεωρία τους, ότι ένας επιθετικός προσδιορισμός, το «ειδικές περιπτώσεις» που στην ουσία ξεχωρίζει κάτι που πρέπει να αναφερθεί ειδικά ή διεξοδικά ή να διαχωριστεί από τα προηγούμενα, ότι μπορεί να βοηθήσει, με την αφάνταστη λογική τους, στην αλλαγή της έννοιας των λέξεων. 

Ο παρανοϊκός, κακόβουλος και επικίνδυνος τρόπος διαφθοράς της γλώσσας μας, και του βιασμού της λογικής μας, που επιχειρούν οι υπάλληλοί μας αυτοί, δεν είναι ο πρώτος. Σε προηγούμενη αλληλογραφίας μας, που σας έχω ήδη αποστείλει, μεταφράζουν με το έτσι θέλω τον όρο «ενδιαφερόμενοι» που αναγράφει στην ίδια σελίδα πάνω από την ίδια στήλη, το γνωστό παράρτημα της συγκεκριμένης υπουργικής απόφασης ΦΕΚ 1579β  σε «δικαιούχοι». Ήδη τους έχω συστήσει να συμβουλεύονται κάποιο λεξικό πριν απαντούν στους πολίτες για να μην γίνονται ρεζίλι και δίνούν αφορμές να θεωρούνται αγράμματοι, και τους απέδειξα ότι οι έννοιες αυτές δεν έχουν συνάφεια και φυσικά δεν πήρα απάντηση παρά μόνο για να πουν ότι τους υβρίζω. 

Το γεγονός όμως ότι παρόμοια παρανοϊκή απάντηση, μεταφράζοντας το «ή» σε «και», δίνουν σε μία Ανεξάρτητη Αρχή, η οποία Αρχή αυτό μάλλον το αντιπαρέρχεται, είναι ανησυχητικό κατά την γνώμη μου. Γιατί πως μπορεί να γίνει «η καταπολέμηση της κακοδιοίκησης και η τήρηση της νομιμότητας» που αναφέρει ο νόμος 3094 όταν άλλη γλώσσα μιλάνε οι Έλληνες και άλλη διαστρεβλωμένη αυτοί που τους υπηρετούν στην Διοίκηση και εσύ Σύμβουλε το προσπερνάς;

Ύστερα με τι λογική σας λένε ότι το «προηγούμενο νομικό καθεστώς» άλλαξε. Ποιος νόμος αλήθεια έχει αλλάξει; Θεωρούν μια απλή υπουργική απόφαση νόμο ή ότι υπέρκειται ή μεταβάλει τον Νόμο;

Άλλαξε κάτι σε αυτή την χώρα και δεν το ξέρω; Είναι ή δεν είναι η υπουργική απόφαση ένα ρυθμιστικό και κανονιστικό πλαίσιο της ήδη υπάρχουσας νομοθεσίας και όχι νέα νομοθεσία; Μπορεί μία υπουργική απόφαση που κάνουν δύο υπάλληλοι ή μία επιτροπή μεταξύ τους και υπογράφει ένας υπουργός, χωρίς κανένα περαιτέρω έλεγχο, να έρθει σε σύγκρουση ή να αναιρέσει το προεδρικό διάταγμα που υπέγραψε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και πέρασε από εξονυχιστικό νομικό έλεγχο ή τον νόμο που ψηφίστηκε από τους αντιπροσώπους μας στην Ελληνική Βουλή; Ή ακόμα περισσότερο το ίδιο το Σύνταγμα της χώρας, ότι ιερότερο έχουμε οι υποτίθεται πολιτισμένες χώρες;

Η απάντηση που δίνω, είναι ότι φυσικά και δεν άλλαξε ο νόμος και ότι τα ίδια που ίσχυαν τότε που εκδόθηκαν οι συγκεκριμένες άδειες δηλαδή το ΠΔ 271/1976, ισχύουν ακόμα, αφού μία υπουργική απόφαση δεν μπορεί να αλλάξει τον Νόμο και το Προεδρικό Διάταγμα έχει ακριβώς την ίδια ισχύ. Αυτό που με ανησυχεί είναι ότι δεν παίρνεις θέση αγαπητέ Συνήγορε.
	
Αυτό που με ενοχλεί περισσότερο όμως σαν πολίτη από την όλη αυτή ιστορία, είναι η βαθιά ριζωμένη αίσθηση σε δημόσιες υπηρεσίες, ότι η με τόσους κόπους συνταγματικά κατοχυρωμένη Ισότητα και Ισονομία των Πολιτών, είναι μόνο στα χαρτιά, αφού με διάφορες προφάσεις αυτή καταργείται. Όπως την κατάργησαν οι υπάλληλοι αυτοί. Και εκεί πίστευα ότι θα μπορούσες να επέμβεις Συνήγορε, γιατί ταυτίζεται με τον σκοπό ίδρυσή σου όπως ακριβώς ανέφερα πιο πάνω.

Με μόνο επιχείρημα τους, έναν  κακοδιατυπωμένο πίνακα διακριτικών κλήσεως (για τον οποίο ήδη τους είχα ενημερώσει), προσαρτημένο σε μία υπουργική απόφαση, που στην ουσία αυτοί οι ίδιοι συνέταξαν κάποτε, αυτοί οι υπάλληλοί, κακοποιώντας την όμορφη και ιστορική γλώσσα μας, κάνουν ότι θέλουν χωρίς συνέπειες. Πέρα από το φαιδρό γεγονός ότι μας κάνουν μαθήματα μιας δικής τους γραμματικής, ότι δεν με ενημέρωναν για 2,5 χρόνια, ότι στην δουλειά τους κάνουν σωρείες λαθών (κάτι που εσείς φυσικά δεν μπορείτε να γνωρίζετε), υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις και κακοδιοίκησης και μη τήρησης της νομιμότητας από τους κυρίους αυτούς.
•	Θεωρούν ότι η υπουργική απόφαση είναι Νόμος ή ακόμα χειρότερο αλλάζει τον Νόμο όπως αναφέρουν ανερυθρίαστα στην τελευταία επιστολή τους εκδίδοντας άδειες με το ΠΔ και μη εκδίδοντας με το επιχείρημα της ερμηνείας της Υπουργικής Απόφασης, 
•	μεταφράζουν όπως θέλουν τον όρο «ενδιαφερόμενοι» στο παράρτημα της υπουργικής απόφασης σε «δικαιούχοι» αφού έτσι τους βολεύει,
•	μεταφράζουν τον διαζευκτικό σύνδεσμο «ή» σε συμπλεκτικό «και» αλλάζοντας άρδην τις έννοιες,
•	αρνούνται να δώσουν ξεκάθαρη απάντηση στο τι σημαίνει  απομονωμένη περιοχή, κάνοντας συγκρίσεις της Κύμης με τα Ἰμια.
•	Αρνούνται να δουν την αντισυνταγματικότητα και το επικίνδυνο του αποτελέσματος της «πανέξυπνης» τακτικής τους, θεωρώντας ότι η υπουργική τους απόφαση έστω και κακοδιατυπωμένη και μεταφρασμένη όπως θέλουν, είναι ανώτερη του Νόμου και του Συντάγματος.
Το αποτέλεσμα είναι: Δίνουν περισσότερα δικαιώματα σε ένα σύλλογο «σφραγίδα» από έναν δραστήριο Πολίτη, και αυτό για την εγκατάσταση ενός ψηφιακού αναμεταδότη, που τελικά είναι για χρήση όλων των ραδιοερασιτεχνών. 

Να σημειωθεί ότι η περίφημη ανυπαρξία αιτήσεων από ραδιοερασιτέχνες, που αναφέρει η απάντησή τους, δεν αντιστοιχεί στην πραγματική ανάγκη των ραδιοερασιτεχνών ιδιαίτερα της επαρχίας, αλλά στο ότι έχουν ήδη αποθαρρυνθεί οι συνάδελφοί μου να προχωρήσουν σε γραπτό αίτημα, μετά από προφορική επικοινωνία με τους κυρίους αυτούς από την μια, αλλά και την σχετική κουλτούρα που «πλασάρουν» και διαδίδουν οι σύλλογοί μας για ευνόητους λόγους από την άλλη και τελικά η πορεία της εξέλιξης της υπόθεσης αυτής θα γίνει οδηγός για τους συναδέλφους μου για το μέλλον και φυσικά θα έχετε και την ευθύνη σας στο θέμα αυτό, αφού καλώς ή κακώς Συνήγορε αναμείχθηκες στο θέμα αυτό. 

Αυτό ίσως που δεν γνωρίζεις αγαπητέ Συνήγορε, ότι στην απασχόληση μας αυτή, όλοι οι αναμεταδότες μας είναι για χρήση από όλους τους ραδιοερασιτέχνες και όχι προσωπικής χρήσης, και ο λόγος που ήθελα να μπει εκεί, είναι όχι μόνο να με εξυπηρετεί στις διακοπές μου που κάνω 20 μέρες τον χρόνο, αλλά να εξυπηρετεί όλους τους συναδέλφους της περιοχής και τους επισκέπτες όλον τον χρόνο, δεδομένου ότι δεν υπάρχει άλλος που να καλύπτει την συγκεκριμένη ακραία περιοχή με το έντονο ανάγλυφο του εδάφους.  (Εξαίρεση αποτελεί ένας αδειοδοτημένος ψηφ. επαναλήπτης εδώ και χρόνια που δεν δούλεψε ποτέ, αρκετά όμως νότια και δυτικότερα στο Αλιβέρι. [Άλλο πρόβλημα αυτό κακοδιοίκησης η έκδοση δηλαδή αδειών από το ΥΜΕ σε συλλόγους για να κλείνουν «θέσεις» επαναληπτών, χωρίς έλεγχο της εγκατάστασης και λειτουργίας τους, που δεν είναι αυστηρά του παρόντος άλλα άπτεται σοβαρά]). Άλλος ένας λόγος της αίτησής μου είναι να βοηθηθούν οι συνάδελφοι της περιοχής που κατάγομαι, να δοκιμάσουν και να συμμετάσχουν στο συγκεκριμένο δίκτυο, το APRS στο οποίο τυγχάνω να είμαι από το ‘99 στους πρωτοπόρους στην χώρα μας, που στην ουσία είναι απεικόνιση κινητών σταθμών πάνω σε ψηφιακό χάρτη, μετεωρολογικές πληροφορίες και στοιχειώδεις γραπτή επικοινωνία (κάτι σαν το SMS).

Στην ουσία λοιπόν είναι προσφορά προς το ραδιοερασιτεχνικό σύνολο, αλλά και το γενικότερο σύνολο, αν προσμετρηθεί η αξία του ραδιοερασιτεχνισμού γενικότερα σε Έκτακτες Ανάγκες στην κοινωνία και στην οποία η δραστηριότητα μου ήδη στο παρελθόν είναι μεγάλη. Την προσφορά όμως αυτή, μπορούν να κάνουν μόνο σύλλογοι κατά παράβαση του Συντάγματος, σύμφωνα με την άλογη λογική των υπαλλήλων μας αυτών.  

Η ενασχόλησή μας με τον ραδιοερασιτεχνισμό, δεν μας φέρει κέρδη αλλά έξοδα, τα οποία δίνουμε γιατί αγαπάμε με πάθος τις τηλεπικοινωνίες και η διάθεση για προσφορά δεν είναι για να κάνουμε με το ζόρι την καλή μας πράξη αλλά για να εφαρμόσουμε αυτά που μαθαίνουμε και ερευνούμε για το καλό όλον μας, αγαπητέ Συνήγορε και πίστευα ότι η παρέμβασή σου θα με γλίτωνε από επιπλέον έξοδα που θα πρέπει να κάνω καταφεύγοντας στην Δικαιοσύνη, για να δείξω το αυτονόητο, δηλαδή ότι στην χώρα που γεννήθηκαν και πήραν ουσία αυτές οι έννοιες, σήμερα υπάρχει Ισότητα και Ισονομία 

Τάσος Ζαχαρίου